TBMM’nin Ankara’da 16 Mart-23 Nisan 1920 arasındaki hazırlıklarında bir gün, o zaman Heyeti Temsiliye karargahı olan Ziraat Mektebinde telefon etmek ihtiyacıyla Atatürk’ün salonuna girmiştim. Koca binada yegane telefon orada idi. Selam vererek doğru telefona gittim. Bu aralık Atatürk, yanındaki zatlara hitaben:

- Canım, bu mesele hakkında Yunus Nadi Beyin fikrini almadık, bir de ona soralım bakalım.

Dedikten sonra bana döndü:

- Kurulması hazırlığıyla uğraştığımız meclisin hakları ve salahiyetleri üzerinde konuşuyorduk. Bu nasıl bir meclis olacaktır? diye sordu.

Ben yarı şaka, yarı ciddi şu cevabı verdim:

- Acayip! Arkadaşların burada açılacak meclisle yepyeni bir Türk devleti kurulmakta olduğunda şüpheleri mi var yoksa?

Atatürk’ün yanında kerli ferli, hepsi birer suretle maruf yedi sekiz kişi vardı. Benim cevabım üzerine hepsinin benzi kül kesildi. Nerede ise dudakları yarılacaktı. Vaziyetin fecaatine (pek acıklı durumun) Atatürk’te dikkat çekerek, bana:

- Canım, biz ciddi iş konuşuyoruz, sen alayla mukabele ettin.

Demiş ve bahsi hafifletmeye ve mecliste hazır olanların korkularını gidermeye müsaraat etmişti (çalışmıştı).

İşte, Atatürk’ün milli sırrı, onun hakikaten sır olarak kalbinde saklamaya itina ettiği bu büyük işti ki, o zaman için ve hatta bir iki yıl sonlarına kadar ondaki takayyüd (özen) ve itinası asla yersiz değildi.

Yunus Nadi ABALIOĞLU

Facebookda Paylas

- Merhaba nine.

Kadın Ata’nın yüzüne bakarak hafif bir sesle;

- Merhaba dedi.

- Nereden gelip nereye gidiyorsun? Kadın şöyle b…ir duralayıp;

 - Neden sordun ki, dedi. Buraların saabisi misin? Yoksa bekçisi mi? Paşa gülümsedi.

- Ne sahibiyim ne de bekçisiyim nine. Bu topraklar Türk milletinin malıdır.. Buranın bekçisi de Türk milletinin kendisidir. Şimdi nereden gelip nereye gittiğini söyleyecek misin? Kadın başını salladı.

- Tabii söyleyeceğim, ben Sincan’ın köylerindenim bey, otun güç bittiği, atın geç yetişdiği, kavruk köylerinden birindeyim. Bizim muhtar bana bilet aldı trene bindirdi, kodum Angara’ya geldim.

- Muhtar niçin Ankara’ya gönderdi seni? – Gazi Paşamızı görmem için. Başını pek ağrıttım da…Benim iki oğlum gâvur harbinde şehit düştü. Memleketi gâvurdan gurtaran kişiyi bir kez görmeden ölmeyim diye hep dua ettim durdum. Rüyalarıma girdi Gazi Paşa. Bende gün demeyip mihtara anlatinca, o da bana bilet aliverip saldi Angaraya. Giceleyin geldimdi. Yolu neyi de bilemediğimden işte agsamdan belli böyle kendimi ordan oraya vurup duruyom bey.

- Senin Gazi Paşa’dan başka bir isteğin var mı? Kadının birden yüzü sertleşti.

- Tövbe de bey, tövbe de! Daha ne isteyebilirim ki.. O biz im vatanımızı gurtardı. Bizi düşmanın elinden gurtardı. Şehitlerimizin mezarlarını onlara çiğnetmedi daha ne isteyebilirim ondan? Onun sayesinde şimdi istediğimiz gibi yaşiyoz. Sunun bunun gâvur dölünün köpeği olmaktan onun sayesinde kurtulmadık mı? Buralara bir defa yüzünü görmek, ona sağol paşam! Demek için düştüm. Onu görmeden ölürsem gözlerim açık gidecek. Sen efendi bir adama benziyon, bana bir yardım ediver de Gazi Paşayı bulacağım yeri deyiver. Atatürk’ün gözleri dolu dolu olmuştu, çok duygulandığı her halinden belliydi. Bana dönerek;

- Görüyorsun ya Gökçen, işte bu bizim insanimizdir… Benim köylüm, benim vefalı Türk anamdır bu. Attan indim. Yaşlı kadının elini tuttum anacığım dedim, sen gökte aradığını yerde buldun, rüyalarını süsleyen, seni buralara kadar koşturan Gazi Pasa yani Atatürk işte karsında duruyor. Köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü. Elindeki değneği yere fırlatıp Atatürk’ün ellerine sarıldı. Görülecek bir manzaraydı bu. İkisi de ağlıyordu. İki Türk insanı biri kurtarıcı, biri kurtarılan, ana oğul gibi sarmaş dolaş ağlıyorlardı. Yaşlı kadın belki on defa öptü atanın ellerini. Ata da onun ellerini öptü. Sonra heybesinden küçük bir paket çıkarttı. Daha doğrusu beze sarılmış bir köy peyniri. Bunu Atatürk’e uzattı; – Tek ineğimim sütünden kendi ellerimle yaptım Gazi Paşa, bunu sana hediye getirdim. Seversen gene yapıp getiririm. Paşa hemen orada bezi açıp peyniri yedi. Çok beğendiğini söyledi. Sonra birlikte köşke kadar gittik. Oradakilere şu emri verdi;

-’Bu anamızı alın burada iki gün konuk edin. ( ‘Ananı da al git’ deyip, bir anlamda vatandaşa küfredenler var artık zamanımızda ) Sonra köyüne götürün. Giderken de kendisine üç inek verin benim armağanım olsun.

Facebookda Paylas

Türkler’in tarihsel sembolü olan “Bozkurt”tan, bu söz konusu Atatürk milliyetçileri(!) acaba neden bu kadar rahatsızlık duyuyorlar veya “Bozkurt” kelimesi onlarda niçin alerji yapıyor? Bu kafalar, acaba gerçekten çok mu cahil yoksa çok mu art niyetliler? Oysa, tüm Türkçüler için olduğu gibi, Başbuğ Atatürk için de bozkurt ve bozkurt sembolü çok önemliydi. Atatürk, Adliye Eski Vekili Mahmut Esat’a “Bozkurt” soyadını verirken; 1935 yılında üretilmeye başlanan sigaraya “Bozkurt” adını koyarken ve bu sigaranın kapağındaki ongunun/amblemin “Bozkurt” resimli olmasını isterken; 1927′de piyasaya çıkarılan 5 ve 10 liralık kâğıt paralar üzerine bozkurt resmi koydururken; Türk bayrağını, Türk tarihinin, Osmanlı’dan ibaret olmadığına vurgu yaparcasına, “Mavi fon üzerinde yeşil bir kurt başı” şeklinde olan Göktürk Bayrağı olarak değiştirmeyi düşünürken; “Türk İzci Ocağı” bünyesindeki çocuklara “Yavru Kurt” adını verirken, “Bozkurt”a ve Türk tarihine olan özel ilgisini göstermiştir. Bunlara ilaveten, Fuat Köprülü’nün Atatürk’e Türkiyat Enstitüsünün ambleminin nasıl olması gerektiğini sorduğunda Atatürk: “Karlı Tanrı Dağları’nın önünde elinde meşale tutan bir “Bozkurt” olsun, Bu meşale, genç Türkiye Cumhuriyeti’nin ilminin ifadesi olsun. Ergenekon’dan çıkmamızda kılavuz olan Bozkurt, Türklüğün Anadolu topraklarındaki yeni devletinin kuruluşunu ifade etsin.” şeklinde cevap vermiştir. Başbuğ Atatürk’ün kendi eşyalarının arasında da bozkurt motifli olanları zaten her şeyi anlatmaya yetmektedir.

Ulu Atamız’ın, Maarif Vekâleti’nin (Milli Eğitim Bakanlığı) girişine koydurduğu ve Atamız’ın uçmağa varışından/ölümünden sonra İnönü’nün kaldırtmış olduğu “Ergenekon’dan Çıkış Tablosu” da, Atatürk’ün katıksız bir Türkçü olduğunu yadsınamaz bir şekilde gözler önüne sermektedir.

Eski Türkler’de, “Başkomutan” anlamına gelen “Başbuğ” kelimesi bu eski “kızıl kafalı”, yeni Atatürk milliyetçisi(!) olan güruhun en çok rahatsız oldukları konulardan bir diğeridir. Atatürk gerçek anlamda bir “Başbuğ”dur. Bu yüzden, tüm Türkçüler de Atalarına “Başbuğ” derler. Bu da, sözde Atatürkçülere çok dokunur. Atatürk, “Başbuğ” değildir, sadece bir “Önderdir” diyenler; acaba Atatürk’ün kendisinin kurduğu “Türk İzci Ocağı”nın kendisine yaptığı “Başbuğ”luk teklifinden, ulu Ata’nın bu teklifi kabul ettiğinden ve bunu da bir telgrafla şu şekilde bildirdiğinden haberleri var mıdır?
― “Vatana yüksek seciyeli ve metin ruhlu gençler yetişmesini temenni eylediğim İstanbul Türk İzci Ocağı’nın, Başbuğ’luk teklifini büyük bir hissi iftiharla kabul ediyorum. Genç arkadaşlarıma teşekkür ve selamımın tebliğini rica ederim.”
O tarihlerde yayınlanan “Cumhuriyet Gazetesi” de manşetini “Başbuğ” olarak atmıştı. Bunun yanında 10Kasım 1938 tarihli “Ulus “Gazetesi”nin manşeti de şu şekilde atılmıştı: “Atatürk başkumandan; Başbuğlar yetiştirilmezler, onlar başbuğ hasletleriyle doğarlar!”

Ulu Başbuğ Atatürk’ün Türkçülüğünü ispat eden aşağıdaki sözlerini bilmeyen veya bilmezden gelenlere inat, biz Türkçüler, Türk insanına, Atası’nın özdeyiş ve sözlerinin sadece “Ne Mutlu Türk’üm diyene” ve “Yurtta Sulh Cihanda Sulh” – sözlerinden ibaret olmadığını öğreteceğiz. “Ne Mutlu Türk’üm diyene” sözünün sadece Atatürk’ün 10′uncu yıl nutkunun son cümlesi olduğunu -başka yerlerde geçtiği söylense de ası yoktur- ve o metinin içeriğini göz ardı ederek, esas ifade edilmek istenenin beden ve ruh itibarıyla “Türk” olmak olduğunu görmezden gelenler ve bunu böyle göstermeye çalışanlar, bugün Atatürk milliyetçisi(!) geçinmektedirler.

Atatürk, hem kuramsal hem de uygulama açısından tam anlamıyla dört dörlük bir Türkçüydü. Atatürk milliyetçiliğinin içini boşaltmak isteyen ve Atatürk’ün Türklük’le ilgili sözlerini “Ne Mutlu Türk’üm diyene” sözünden ibaret görerek ve bu sözünde aslında neyi ifade ettiğini saptırmaya çalışan sahte Atatürkçüler, Ulu Başbuğ’un bu sözlerini bilmezler, bilseler de işlerine gelmeyeceği için bilmezden gelirler.

Ulu insan Atatürk, Türklüğü ilgilendiren ne varsa onunla ilgilenmiştir. “Mu Kıtası Teorisi” bunun en uç örneklerinden biridir. Meksika’lara kadar bilim adamı gönderip, acaba Türkler’in atalarıyla ilgili bir belge bulunabilir mi diye düşünüp; bu konuda, her türlü ipucunu önemseyerek, araştırmalar yaptırmıştır. Acaba biz ırkçı değiliz,Türkçü değiliz, Atatürk milliyetçisiyiz(!) diyenleri bu gibi belgeler heyecanlandırıyor mu veya onları hiç ilgilendiriyor mu?

― “Eğer bende bazı fevkaladelikler görüyor, buluyorsanız bunları sadece ve yalnız Türk olmama, Türklüğüme bağlayınız.” Başbuğ Atatürk

― “Ülkeniz sizindir, Türklerindir. Bu ülke, tarihte Türk’tü bugün de Türk tür ve sonsuza dek Türk olarak yaşayacaktır.” Başbuğ Atatürk

― “Yetişecek çocuklarımıza ve gençlerimize, görecekleri tahsilin hududu ne olursa olsun, en evvel, her şeyden evvel Türkiye’nin istikbaline, kendi benliğine, millî an’anelerine düşman olan bütün unsurlarla mücadele etmek lüzumu öğretilmelidir.” Başbuğ Atatürk

― “Türk aydınlarının kendi kendisini bilmemesinden ve başka milletlerde şu veya bu sebeple üstünlük olduğunu sanarak, kendini onlardan aşağı görmesinden doğmaktadır. Bu yanlış görüşe son vermek için Türklüğümüzü bütün asaleti ve tarihi ile tanımak ve tanıtmak şarttır.” Başbuğ Atatürk

― “Türkiye bir maymun değildir ve hiç bir milleti de taklit etmeyecektir. Türkiye ne Amerikanlaşacak, ne de Batılılaşacaktır; o sadece özleşecektir.” Başbuğ Atatürk (Ab’ci, ABD’ci Batı özentisi aydınlara(!) duyurulur!)

― “Yüksek Türk! Senin için yüksekliğin hududu yoktur. İşte parola budur.” Başbuğ Atatürk

― “Türk çocuğu ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.” Başbuğ Atatürk

― “Taş kırılır, Tunç erir, ama Türklük ebedidir” Başbuğ Atatürk

― “Türk aleminin en büyük düşmanı komünizmdir. Her görüldüğü yerde ezilmelidir.” Başbuğ Atatürk

― “Milliyetin çok belirgin niteliklerinden biri de dildir. Türk milletindenim diyen insan, her şeyden önce ve kesinlikle Türkçe konuşmalıdır. Türkçe konuşmayan bir insan Türk kültürüne, topluğuna bağlılığını iddia ederse buna inanmak doğru olmaz.” Başbuğ Atatürk (Bölücü etniklerin, anadilde eğitim ve yayın istemlerine çanak tutan sözde Atatürkçüler bu sözü iyi öğrensin!)

― “Millet sevgisi kadar büyük sevgi yoktur. Kurtuluş Savaşı’nda benim de milletime ettiğim birtakım hizmetler olmuştur zannederim. Fakat, bunlardan, hiçbirini kendime maletmedim. Yapılanın hepsi milletin eseridir dedim. Aranacak olursa doğrusu da budur. Mazide sayısız medeniyet kurmuş bir ırkın ve milletin çocukları olduğumuzu ispat etmek için, yapmamız lazım gelen şeylerin hepsini yaptığımızı ileri süremeyiz. Bugüne ve yarına bırakılmış daha birçok büyük işlerimiz vardır. İlmi araştırmalar da bunlar arasındadır. Benim arkadaşlarıma tavsiyem şudur: Şahsınız için değil fakat mensup olduğumuz millet için elbirliği ile çalışalım. Çalışmaların en büyüğü budur.” Başbuğ Atatürk

― “Büyük devletler kuran ecdadımız, büyük ve şümullü medeniyetlere de sahip olmuştur. Bunu aramak, tetkik etmek, Türklüğe ve cihana bildirmek bizler için bir borçtur.” Başbuğ Atatürk

― “Asla şüphem yoktur ki, Türklüğün unutulmuş büyük medeni özelliği ve büyük medeni kabiliyeti bundan sonraki gelişmesi ile geleceğin yüksek medeniyet ufkunda yeni bir güneş gibi doğacaktır.” Başbuğ Atatürk

― “Yeni Türk yazısı, Türk’ün yaradılıştan gelen zeka ve kabiliyetini geliştirebileceğinden yeni yazımızı tarlalarında çalışan çiftçilerimize, sürüleri başında dağlarda dolasan çobanlarımıza kadar en az bir zamanda yaymaya çalışmak hepimizin vicdan ve milli haysiyet borcudur.” Başbuğ Atatürk

― “Kanını taşıyandan başkasına inanma!” Başbuğ Atatürk (Etnikçi Atatürkçüler(!) bu sözü zaten bilmezler!)

― “Milletleri yükselten bu hususa bir amil daha ilave edelim; Milletlerin kalbinde intikam hissi olmalı. Bu alelade bir intikam değil, hayatına, istikbaline, refahına düşman olanların zararlarını dermeyi hedef tutan bir intikamdır.” Başbuğ Atatürk

― “Bütün dünya bilmeli ki; karşımızda böyle bir düşman oldukça onu affetmek elimizden gelmez ve gelmeyecektir. Düşmana merhamet, aciz ve zaaftır; bu insaniyet göstermek değil, insanlık hassasının yok olduğunu ilan eylemektir.” Başbuğ Atatürk

― “Yurttaşlarım! Az zamanda çok ve büyük işler yaptık. Bu işlerin en büyüğü, temeli Türk kahramanlığı ve yüksek Türk kültürü olan Türkiye Cumhuriyeti’dir.” Başbuğ Atatürk

― “Türk Milletinin karakteri yüksektir, Türk Milleti çalışkandır, Türk Milleti zekidir.” Başbuğ Atatürk

― “Şu anda, büyük Türk Milletinin bir ferdi olarak, bu kutlu güne kavuşmanın, en derin sevinci ve heyecanı içindeyim.” Başbuğ Atatürk

― “Türk, Türk olduğu için asildir. çoğumuz, büyük babamızın babasını hatırlamayız. Bütün soy gururumuzu, Türk olmanın içinde buluruz.” Başbuğ Atatürk

― “Türklük, benim en derin güven kaynağım, en engin övünç dayanağımdır” Başbuğ Atatürk

― ” Mensup olduğum Türk milletinin şan ve şerefi varsa, benim de bir ferdi olmak sıfatıyla şanım ve şerefim vardır.” Başbuğ Atatürk

― “Türk Milleti yüzyıllardan beri hür ve müstakil yaşamış ve istiklâli yaşamak için şart saymış bir kavmin kahraman evlatlarından ibarettir. Bu millet istiklalsiz yaşamamıştır, yaşayamaz ve yaşamayacaktır.” Başbuğ Atatürk

Onuncu Yıl Nutku’ndan

― “Az zamanda çok büyük işler yaptık. Bu işlerin en büyüğü, temeli Türk kahramanlığı ve yüksek Türk kültürü olan, Türkiye Cumhuriyetidir.” Başbuğ Atatürk

― “Bundaki muvaffakiyeti Türk milletinin ve onun değerli ordusunun bir ve beraber olarak azimkârane yürümesine borçluyuz.” Başbuğ Atatürk

― “Türk milletinin karakteri yüksektir. Türk milleti çalışkandır, Türk milleti zekidir. Çünkü Türk milleti milli birlik ve beraberlikle güçlükleri yenmesini bilmiştir. Ve çünkü, Türk milletinin yürümekte olduğu terakki ve medeniyet yolunda, elinde ve kafasında tuttuğu meşale, müspet ilimdir.” Başbuğ Atatürk

― “Asla şüphem yoktur ki, Türklüğün unutulmuş medeni vasfı ve büyük medeni kabiliyeti, bundan sonraki inkişafı ile âtinin yüksek medeniyet ufkunda yeni bir güneş gibi doğacaktır. ” Başbuğ Atatürk

― “Bana, insanlar üstünde bir doğuş yüklemeye kalkışmayınız. Doğuşumdaki tek olağanüstülük, Türk olarak dünyaya gelmemdir.” Başbuğ Atatürk (Bu sözü, Atatürk’ün mirasını yiyen CHP’lilerin hep bir ağızdan söylemesini bekliyoruz!)

― “Türklük, benim en derin güven kaynağım, en engin övünç dayanağımdır.” Başbuğ Atatürk

― “Ulusal varlığımıza düşman olanlarla dost olmayalım. Böylelerine karşı…’Türk’üm ve düşmanım sana, kalsam da bir kişi!’ diyelim.” Başbuğ Atatürk

― “Evvela, millete tarihini, asil bir millete mensup bulunduğunu, bütün medeniyetlerin anası olan ileri bir milletin çocukları olduğunu göstermeliyiz.” Başbuğ Atatürk

― “TÜRK çetin işler başarmak için yaratılmıştır!” Başbuğ Atatürk

― “Muhtaç olduğun kudret damarlarındaki ASİL kanda mevcuttur!” Başbuğ Atatürk

― “Bir Türk, cihana bedeldir!” Başbuğ Atatürk

BAŞBUĞ ATATÜRK’ÜN KENDİ YAZDIĞI ŞİİRİ:

Gafil, hangi üç asır, hangi on asır,
Tuna ezelden Türk diyarıdır.
Bilinen tarih söylememiş bunu,
Kalkıyor örtüler, örtülen doğacak,
Dinleyin sesini doğan tarihin,
Aydınlıkta karaltı, karaltıda şafak.
Yaşanan tarihi gömüp doğru tarihe gidin.
Asya’nın ortasında Oğuz oğulları,
Avrupa’ nın Alpler’ inde Oğuz torunları,
Doğudan çıkan biz, batıda yine biz;
Nerde olsa, ne olsa kendimizi biliriz.
Hep insanlar kendini bilseler,
Bilinir o zaman ki hep biriz.
Türk sadece bir milletin adı değil
Türk bütün adamların birliğidir.
Ey birbirine diş bileyen yığınlar!
Ey yığın yığın insan gafletleri!
Yırtılsın gökteki gafletten perde,
Hakikat nerede?

Başbuğ Atatürk’ün Türkçü olduğunu ispat eden, daha pek çok uygulaması, davranışı ve sözü vardır. Türkiye’de, bugüne kadar ilk ve son kez olmak üzere, Türkçü düşüncenin yaşama geçirildiği tek dönem Ulu Başbuğ Atatürk’ün dönemidir. O yıllarda, bitti denilen bir milletin yeniden şahlanarak, kıt imkânlarla yedi düveli alt edip; “Acun var oldukça, ben bitmem!” dercesine haykırıp, her alanda tam bağımsızlığını elde etmesi; yüzyıllar boyu ümmet anlayışıyla yaşamış insanlara milli bir kimlik kazandırılması; kendi öz dilini, alfabesini kullanmaya başlaması; Türk kadınının İslamiyet öncesi sahip olduğu hakları tekrar geri alarak, çağdaş bir yaşam tarzına kavuşması ve benzeri kazanımlar; gücünü, asil kanından, binlerce yıllık şanlı ve büyük tarihinden alan ulu bir Türkçünün, Türkçü ülkülemi yaşama geçirip, uygulamasının bir sonucu olarak elde edilmiştir.

Facebookda Paylas

ATATÜRK,
İlk yolcu gemisine “Bozkurt” adının konulmasını teklif ettiği için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Petrol Ofisi’nin armasını “Bozkurt” olarak tasarlattığı için Bozkurt’tur. ( Günümüzdeki kullanımında mevcut olan alev figürü, daha sonra İsmet İnönü tarafından eklettirilmiştir. Bilinçsizce “Paşa” olarak anılan İnönü’nün AtaTürk’ü ne denli kıskandığı ve milletine olan düşmanlığı bir çok eyleminde kendini göstermiştir. Soyu Türk olmayan bu zât’ın Anıtkabir’de yeri yoktur. )

ATATÜRK,
Diğer devletlerden kendisine armağan olarak “Bozkurt” heykelleri gönderildiği için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Türk’ün milli simgesi olan “Bozkurt’u”, yeni Türk Devleti’nin paralarının ve pullarının üzerinde kullandırdığı için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Milli Eğitim Bakanlığının girişine, Türk’lerin Ergenekon’dan çıkışını temsil eden bir resim yaptırdığı için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Yerli malı olarak üretilmeye başlayan bir sigaraya “Bozkurt” adını uygun gördüğü ve bu sigaranın paket resminin “Bozkurt” olmasını istediği için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Türk İzci Ocağı bünyesindeki çocuklara “Yavru Kurt” yakıştırmasını yaptığı için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Fuat Köprülü’nün kendisine: “Türkiyat Enstitüsü’nün ambleminin nasıl olması gerektiğini sorduğunda…”

– “Karlı Tanrı Dağları’nın önünde elinde meşale tutan bir “Bozkurt” olsun, Bu meşale, genç Türkiye Cumhuriyeti’nin ilminin ifadesi olsun. Ergenekon’dan çıkmamızda kılavuz olan Bozkurt, Türklüğün Anadolu topraklarındaki yeni devletinin kuruluşunu ifade etsin.” cevabını verdiği için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Türk Ocakları’nın amblemini “Bozkurt” yaptırdığı için Bozkurt’tur.

Evet;

ATATÜRK,
Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı’nın amblemini “Kurtbaşı” olarak önerdiği için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Ankara Üniversitesi’nin diplomalarının alt köşesine “Kurtbaşı” amblemi koydurduğu için Bozkurt’tur.

ATATÜRK,
Çalışma masasındaki çağırma zili küçük bir “Bozkurt” heykeli olduğu için Bozkurt’tur.

Facebookda Paylas

1927 – 1938 yılları arasında Çankaya Köşkü Kütüphanecisi olan Nuri Ulusu’nun “Atatürk’ün Yanı Başında” adlı anı kitabı, oğlu Kemal Ulusu tarafından derlendi.

Türkiye Futbol Federasyonu eski Başkanı olan Kemal Ulusu “29 Ekim 1979’da ölen babamın vasiyetini geç de olsa yerine getirdim. Babam son günlerinde anılarını ve hayatını bir deftere yazmaya başlamıştı” diyor.

Son dönemde, “büyük devlet adamı”, “dahi”, “başkomutan”, “devrimci” gibi özelliklerinin yanı sıra “insan” Atatürk’ü anlatan ve büyük ilgi toplayan belgeseller çekiliyor, kitaplar yazılıyor. “İnsan” Atatürk’ü anlatan kitaplardan biri de Doğan Yayıncılık’tan çıktı. Kitabın adı, “Atatürk’ün Yanı Başında.”

Çankaya Köşkü Kütüphanecisi Nuri Ulusu’nun hatıralarından oluşan kitapta Ata’nın ilk kez yayınlanan fotoğrafları da yer alıyor. Kitabı derleyen ise Türkiye Futbol Federasyonu eski Başkanı Mustafa Kemal Ulusu. “Babamın vasiyetini yerine getirdim” diyen Ulusu, “Babam Nuri Ulusu, 1927’den 10 Kasım 1938’e kadar, yani Atatürk’ün vefatına kadar Çankaya Köşkü’nün Kütüphaceliği’ni yaptı. Çoğu zaman onun en yakınındaki birkaç kişiden biriydi. Bize Atatürk’le ilgili çok özel anıları anlatırdı. Biz de bu anılarını yazmasını istedik. Ölümüne kadar hatıralarını bir deftere yazdı. Ben de babamın kaleme aldığı özel anılarla birlikte, gazete ve dergilere verdiği röportajları derledim” diyor. Babasının en büyük arzusunun 29 Ekim ya da 10 Kasım tarihinde ölmek olduğunu söyleyen Ulusu sözlerini şöyle sürdürdü: “Ölüm döşeğinde zaman zaman gözlerini açar bize tarihi sorardı. Son olarak 29 Ekim 1979’da gözlerini açtı, bize tarihi sordu. ‘29 Ekim’ dediğimizde yüzünde tuhaf bir gülümseme belirdi ve son nefesini verdi.” İşte Atatürk’ün en çok vakit geçirdiği Çankaya Köşkü Kütüphanesi’nin 11 yıl sorumluluğunu üstlenen Nuri Ulusu’nun gözünden Atatürk…

KÖŞKÜN KÜTÜPHANECİSİ OLDUM

Nuri Ulusu, Atatürk’le askerlik yaptığı Çankaya Muhafız Alayı’nda karşılaştı: “Muhafız Alayı, Çankaya Köşkü’nü, yani Aatatürk’ü koruyan birlikti. Atatürk bu alayda görev yapan tüm askerlerle tek tek konuşur, onları tanımak isterdi. Bir akşamüstü haber geldi, Atatürk beni görecekti. Hemen üstümü başımı toparladım ve Rusuhi Bey’le birlikte Atatürk’ün makamına gittik. Kalbim duracak gibiydi. ‘Yaklaş asker’ dedi ve sordu: ‘Adın ne?’’, ‘Hacı Tevfik Kaptan oğlu Nurettin’. Bir an durdu, düşündü, hatırlar gibi oldu. ‘Ben bu ismi bir yerden hatırlıyorum delikanlı’ dedi. Tüm cesaretimi toplayarak ‘Paşam ben sizi Bandırma Vapuru’yla yolcu etmiştim’ deyince hatırladı. Anamı, babamı sordu. Askerlik görevimden sonra da bana görev verilmesini istedi. Çankaya Köşkü Kütüphanecisi olmam da askerliğimden sonra, 1927 yılında başladı.”

Artık, Nuri Ulusu Atatürk’ün hep yanı başında olan birkaç kişiden biriydi. Hatta seyahatlerinde, köşkün dışına çıktığında da hep yanı başındaydı. Atatürk uzun saatler boyunca kütüphanede kalıyor, kitaplarını okuyor, çalışıyordu. En kızdığı şeylerden biri de kitapların sayfasının kıvrılmasıydı. Ulusu, önlemini aldığını söylüyor: “Atatürk kitabı hangi sayfasında bıraktıysa not alırdım. ‘Getir bakalım bizim kitabı çocuk’ dediğinde hemen kaldığı sayfayı açar verirdim. Çok hoşuna giderdi. O hangi kitabı okursa, ben de o kitapları okurdum.”

ASIM US US ADIYLA GAZETEYE YAZARDI

“(…) Atatürk Cumhurbaşkanlığı döneminde de yazarlığını devam ettirmiş; fakat yazdığı yazıların ve makalelerin çoğunu gazete ve mecmualarda kendi adına yerine o gazete ve yazarlarının adı ile yayınlattırmıştır. Hatta bazılarını ise bazı kurumlara mal ederek yayınlattırmıştır. Bilhassa Hatay davası sırasında yazdığı önemli makalelerde bunu çokça yapmıştır. Benim yakinen ve bizzat şahit olduğum olay ise Vakit adlı gazeteye yazdığı yazılardır. Bu yazılarını Asım Us adı ve imzasıyla yazmış ve gazetede yayınlanmıştır. ”

SATIRLARI KALEMLE ÇİZERDİ

“(…) Kitap okurken altını muhakkak kırmızı kalemle çizerek önemli hususları belirtirdi. Önemli olmayan yerleri ise ya mavi ya da kurşun kalemle çizerdi. Ama müthiş hızlı okuma tekniğine sahipti. Normal kalınlıkta bir kitabı başkası iki günde okur bitirirse, o bir gecede bitiriverirdi. Kütüphenemizdeki kitapları arkadaşları ve başkası okurken kibarca sayfalarını kıvırmamaları için bizzat ikaz ederdim. Çünkü sayfa kıvırmaya çok kızardı.”

ADINI DEĞİŞTİRMEYİ DÜŞÜNDÜ

“(…) Atatürk’ün Arapça kökenli kelimelere karşı müthiş alerjisi vardı. Arapça harfleri, eski hukuki terimleri, hiç kullanmak ve kullandırmak istemezdi. O kadar ki, kendi adı Kemal’i bile Arapça kökenli olduğu için değiştirmeyi düşünmüştü. Bu mevzuda kütüphanede bayağı kafa yorduğuna bizzat şahit olmuşumdur. ‘Kemal mi Kamal mı?’ diye kendi kendine konuşur, sorardı. Hatta bir ara Kamal adını kullanarak kendine az miktarda kart dahi bastırmış, ama pek kullanmamıştı. 1934’teki yasayla aldığı Atatürk soyadının başına sadece K harfini koyarak K. Atatürk olarak imzalarını atarak bu probleme çare bulmuştu.”

MÜNİR NURETTİN’DEN ATATÜRK’E: “SİZ SÖYLEMEYİN ŞARKIYI BOZUYORSUNUZ”

“(…) Atatürk Münir Nurettin Selçuk Bey’i sever, taktir ederdi. Bir tren seyahatimizde yanında Fahrettin Altay Paşa da vardı. Kahvelerini içerken beni çağırdı, ’Gramafona bir plak koy da dinleyelim’ dedi. Ben de Münir Nurettin Selçuk’un bir plağını koydum. Daha ilk ses çıkar çıkmaz, ’Çabuk kapat bunu, yerine başka koy’ dedi. Safiye Ayla’nın bir plağını koydum. ’Tamam güzel oldu şimdi’ dedi ve ’Münir Nurettin’in ne kadar plağı varsa getir’ dedi. Üç dört plağı vardı, hepsini Atatürk’e verdim. Camı açtı ve tüm plakları attı. Sonra da ’Oh be’ dedi. Şaşkın bakışlarımız içinde bir şey sormadık. Ta ki Ankara’ya gelinceye kadar. Keyifli bir anında plakları niye attığını sorduk. Gülmeye başladı. ’Münir Nurettin hani bir gece Dolmabahçe’ye gelmişti, sofrada şarkı söylerken, ben de keyifliydim söylediği şarkılara iştirak ediyordum. Bir müddet sonra şarkısını kesti ve yanıma gelip kulağıma, ’Lütfen benimle beraber söylemeyin, şarkıyı bozuyorsunuz, ben rahat söyleyemiyorum’ dedi. Belki kimse sezmedi ama kendime mani oldum, ters bir şey söylemedim. Tabii şarkı bizim işimiz değil ama keyiflenmişiz, söylemeye çalışıyoruz. Beyefendiyi pek rahatsız etmişiz. O gece ona çok kırıldım, gücendim. Ama yine de plaklarını atmamalıydım, yanlış yaptım’ dedi. Münir Nurettin’i bir başka gece yine davet etmişti ama o gece nedense Münir Nurettin’den hiç şarkı istemedi.”

Facebookda Paylas

Bugün, “Türk” kelimesini ağızlarına almaktan rahatsızlık duyan, Türk’ün ve onun ülkesi Türkiye’nin çıkarlarını savunmaktan aciz, soy ve vicdan kusurlu insanların ipliklerini tam anlamıyla pazara çıkarmak, gerçek Atatürkçü olan Türkçüler’in en önde gelen görevlerindendir.

― “Etimin ve kemiğimin babası Ali Rıza Efendi ise, fikrimin babası Ziya Gökalp’tir.” diyen bir “Türkçü”nün ülküleminin “Sol” olduğunu iddia etmek; attığını vuran keskin bir nişancının, âmâ/kör olduğunu iddia etmek kadar mantıksızdır.

Her ne kadar güneş balçıkla sıvanamasa da, Türklük şuuru açısından “mankurt”laştırılan ve gerçek Atatürkçülük konusunda cahil bırakılan Türk insanının; “Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız, bu yeterlidir.” diyen Atası’nı doğru olarak tanıyıp, anlayabilmesi noktasında söz konusu güruhun yıllardır set oluşturduğu aşikardır.

― “Ben her şeyden önce bir Türk milliyetçisiyim. Böyle doğdum. Böyle öleceğim. Türk birliğinin bir gün hakikat olacağına inancım vardır. Ben görmesem bile, gözlerimi dünyaya onun rüyaları içinde kapayacağım. Türk birliğine inanıyorum, onu görüyorum. Yarının tarihi, yeni fasıllarını Türk birliğiyle açacaktır. Dünya sükununu bu fasıllar içinde bulacaktır. Türk’ün varlığı bu köhne aleme yeni ufuklar açacak, güneş ne demek, ufuk ne demek, o zaman görülecek.”
diyen Türkler’in son bozkurdunun Türkçü-Turancı olmadığını iddia eden bir kişi art niyetlidir; ilk düşünülmesi gereken; o kişide soyca ya da vicdanen bir bozukluk olduğudur. Şayet art niyetli değilse o zaman, o kişinin cehaletinden ya da akılsal bir zaafından söz edilebilir.

Türkiye’de ilk olarak 1924 yılında başlayan antropolojik çalışmaların mimarı olan Başbuğ Atatürk, “Türkiye Antropoloji Tetkikat Merkezi”ni kurdurmuştur. Türk Irkı’nın fiziksel özellikleri, ilk kez bu şekilde incelenmeye başlanmıştır. 1937 yılına gelindiğinde ise, Ulu Başbuğ’un isteği üzerine yurt genelinde Türk Irkı’nı karakterize eden tüm fiziksel özellikleri incelenirken, kafatası ölçümleri de yapılmıştır. Acaba hangi solcu bunları düşünür, ister ya da uygular? Atatürk’ün milliyetçiliği, gösterilmeye çalışıldığı gibi değil, işte böyle milliyetçiliktir!

Facebookda Paylas

Bizi bölüyorlar yan çeke çeke
Sana malum olmadı mı ATATÜRK
Gidiyor memleket can çeke çeke
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Dövüşler oluyor değnekli taşlı
Hepsi düşman oldu kamalı haçlı
Eller yedi içti biz olduk borçlu
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Teraziye oturtmuşlar zorbayı
Keyfe göre dolduruyor torbayı
Adalet yürekten yedi darbeyi
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Kin kervanı ortalıkta duruyor
Uyuz itler derisini sürüyor
Vurguncu soyguncu taktir görüyor
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Hiç kalmadı halkı için çalışan
Haktan adaletten kalmadı nişan
Efendi dediğin köylü perişan
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Avrupa yı telim ettik papaya
İmralı da dans ettirdik A poya
Terör geldi bayrak dikti kapıya
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Pusularda vurularak ölüyok
Bayraklara sarılarak geliyok
Doğru düzgün başımız yok biliyok
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

O şehitler benim başıma taçtır
Gazisi sefildir yetimi açtır
Bir lokma ekmeğe yiğit muhtaç tır
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Sana arz ederim memleket halin
Sırtlarında cubba ayakta nalin
Çeteler töredi ki ensesi kalın
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Bu günü bilen yok unuttuk dünü
Doldurmuş beynine öfkeyi kini
Siyasete alet ettiler dini
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Güneş gözlüğünü taktık körlere
Ehliyetsiz kişi girdi her yere
Başbakanlık yemekhane şeyhlere
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Borani sazımın telleri küstü
Kargalar yüzünden bülbüller sustu
Çağ dışı yılanlar zehrini kustu
Sana malum olmadı mı ATATÜRK

Facebookda Paylas

Kurtuluş savaşına başladığımızın on beşinci yılındayız. Bugün Cumhuriyetimizin onuncu yılını doldurduğu, en büyük bayramdır. Kutlu olsun

Bu anda, büyük Türk milletinin bir ferdi olarak, bu kutlu güne kavuşmanın, en derin sevinci ve heyecanı içindeyim.

Yurttaşlarım!

Az zamanda çok büyük işler yaptık. Bu işlerin en büyüğü, temeli Türk kahramanlığı ve yüksek Türk kültürü olan, Türkiye Cumhuriyetidir.

Bundaki muvaffakiyeti Türk milletinin ve onun değerli ordusunun bir ve beraber olarak azimkârane yürümesine borçluyuz.

Fakat yaptıklarımızı asla kâfi göremeyiz. Çünkü daha çok ve daha büyük işler yapmak mecburiyetinde ve azmindeyiz. Yurdumuzu dünyanın en mamur ve en medeni memleketleri seviyesine çıkaracağız. Milletimizi en geniş refah, vasıta ve kaynaklarına sahip kılacağız. Millî kültürümüzü, muasır medeniyet seviyesinin üstüne çıkaracağız.

Bunun için, bizce zaman ölçüsü, geçmiş asırların gevşetici ziyniyetine göre değil, asrımızın sürat ve hareket mefhumuna göre düşünülmelidir. Geçen zamana nispetle, daha çok çalışacağız. Daha az zamanda, daha büyük işler başaracağız. Bunda da muvaffak olacağımıza şüphem yoktur. Çünkü, Türk milletinin karakteri yüksektir. Türk milleti çalışkandır, Türk milleti zekidir. Çünkü Türk milleti milli birlik ve beraberlikle güçlükleri yenmesini bilmiştir. Ve çünkü, Türk milletinin yürümekte olduğu terakki ve medeniyet yolunda, elinde ve kafasında tuttuğu meşale, müspet ilimdir. Şunu da ehemmiyetle tebarüz ettirmeliyim ki, yüksek bir insan cemiyeti olan Türk milletinin tarihi bir vasfı da, güzel sanatları sevmek ve onda yükselmektir. Bunun içindir ki, milletimizin yüksek karakterini, yorulmaz çalışkanlığını, fıtri zekâsını, ilme bağlılığını, güzel sanatlara sevgisini, millî birlik duygusunu mütemadiyen ve her türlü vasıta ve tedbirlerle besleyerek inkişaf ettirmek milli ülkümüzdür. Türk milletine çok yaraşan bu ülkü, onu, bütün beşeriyete hakiki huzurun temini yolunda, kendine düşen medeni vazifeyi yapmakta, muvaffak kılacaktır. Büyük Türk milleti, onbeş yıldan beri giriştiğimiz işlerde muvaffakiyet vadeden çok sözlerimi işittin. Bahtiyarım ki, bu sözlerimin hiçbirinde, milletimin hakkımdaki itimadını sarsacak bir isabetsizliğe uğramadım.

Bugün, aynı iman ve katiyetle söylüyorum ki, milli ülküye tam bir bütünlükle yürümekte olan Türk milletinin, büyük millet olduğunu bütün medeni alem, az zamanda, bir kere daha tanıyacaktır.

Asla şüphem yoktur ki, Türklüğün unutulmuş medeni vasfı ve büyük medeni kabiliyeti, bundan sonraki inkişafı ile âtinin yüksek medeniyet ufkunda yeni bir güneş gibi doğacaktır.

Türk Milleti;

Ebediyete akıp giden her on senede, bu büyük millet bayramını, daha büyük şereflerle, saadetlerle, huzur ve refah içinde kutlamanı gönülden dilerim.

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!

Facebookda Paylas

Behçet Kemal ÇAĞLAR

Facebookda Paylas

Facebookda Paylas