Hepsi helali hoş olsun, yeter ki görevlerini yapsınlar.

Meclis yasama görevini artık yapmıyor, çünkü bu görevi, “Kanun Hükmünde Kararname (KHK)” çıkarma yetkisi vererek hükümete devretti. Bu yetki hükümete ancak olağanüstü durumlarda devredilebilir, ortada benim gördüğüm kadarıyla olağanüstü bir durum yok. AKP de ortada olağanüstü bir durum görmüyor. Görseydi en azından bazı bölgelerde sıkıyönetim ilan ederdi. 

Öyleyse bu meclis, ya hükümete verdiği “kanun hükmünde kararname (KHK)” çıkarma yetkisini iptal edip yasama görevini yeniden icra etmeye başlamalı, ya da kendini lav etmelidir. Elbette bu iş AKP’li vekillere düşüyor, çünkü hükümete KHK çıkarma yetkisi verenler onlar.

Bu ülke bazılarının sandığı gibi zengin bir ülke değildir, üstelik zengin ülkelerde bile hiç kimseye çalışmadan maaş vermezler.

 Anlaşılıyor ki AKP’li vekillerin ne yasama görevini yeniden üstlenmeye, ne de meclisi lav etmeye niyetleri yok, yatarak kazanmak belli ki hoşlarına gidiyor.

O zaman iş hükümete düşüyor. Zaten Başbakanımız yan yatanları hiç sevmez. Hatta duyduğuma göre çevresindekilere, “Meclis yan yatma yeri değildir!” demiş.

O halde Başbakan ülkeyi gereksiz masraflardan kurtarmak için Meclis’i kapatmalıdır!

“Yetkisi yok da ondan kapatmıyor” diyenler çıkabilir. O eskidendi… Şimdi hükümetin elinde taş gibi KHK çıkarma yetkisi var. Çıkarsın bir KHK, kapatsın meclisi! Böylece bu yoksul milletin parası çarçur olmaktan kurtulsun.  

Yazımın başında Meclis’in yetkileri ancak olağanüstü durumlarda hükümete devredilir, ortada olağanüstü durum yok demiştim. Yoksa yanılıyor muyum? Yoksa ortada bir savaş durumu mu var?

Hükümet bugüne kadar KHK’lerle becerdiklerini meclisten yasa çıkartarak da becerebilirdi. Başbakan KHK çıkarma yetkisini Meclis’ten çıkaramayacağı bir yasayı zamanı gelince KHK ile halletmek için almış olabilir mi?

Başbakan Meclis’ten her şeyi geçirdi ama Irak işgali için Türkiye topraklarının kullanılmasına izin veren tezkereyi geçiremedi, AKP grubu buna izin vermedi. Komşularımıza savaş açma kararına da izin vermez.

AKP’li vekillere soralım.

KHK çıkarma yetkisi vererek siz hükümete komşularımıza savaş açma yetkisi de verdiğinizin farkında mısınız?

ABD’nin ve Suudi Arabistan’ın baskısıyla Bakanlar Kurulu bir KHK çıkartarak Suriye’ye karşı savaş kararı alırsa, siz AKP vekilleri olarak ne yapacaksınız?

Sorumluluklarınızı ve görevlerinizi hükümete devretmiş olduğunuzdan, Türk ve Suriyeli gençler emperyalistlerin çıkarları için ölürken, sizler Suudi Arabistan Kralı’nın davetlisi olarak Mekke’nin Kabe manzaralı süper lüks otellerinde keyif mi çatacaksınız? Yoksa Obama’nın davetlisi olarak Las Vegas’da tatil mi yapacaksınız?

Aslında o durumda AKP’li vekillerin bir seçenekleri daha var. Bu seçenek de benden onlara hediye olsun.

Türk ve Suriyeli gençler emperyalistlerin çıkarları için ölürken AKP’li vekiller hükümetten aldıkları tiyolarla borsada oynasınlar, köşeyi dönsünler.  

Çıkarılan bir KHK ile İMKB hükümete bağlandı nasıl olsa.  

Başbakanımız şiir okumaya pek meraklıdır. Onun yerinde olsam bu günlerde şu şiiri okurdum.

Bir elimde meclis, bir elimde borsa

Umurumda mı dünya

Her gün başka bir alemde 

Her gün başka bir dünyada

Bugün Sirte’de yarın Şam’da

Sefam olsun, sefam olsun

A. Metin Akpınar

Arkasından, İngiltere ve Fransa’nın Suriye’ye yaptırım için Birleşmiş Milletlere başvurusu, Amerika’nın kendi Senatosundan Esad ve altı yöneticisi için Suriye dışına çıkmama kararı vermesi.

Bunlara paralel olarak, Antakya’dan derlenen, Arapça bilen gizli servis elemanlarının Suriye içinde yürüttüğü faaliyetler. Ve bunların dünya basınında yazılması.

Tabii bu makale ve haberlerin hiç birisini holding medyası görmedi.

Türkiye seçim sarhoşluğu içindeyken, kazananlar kazanmanın verdiği güçle, Büyük Ortadoğu Projesinin Osmanlı ayağını gündeme getirdiler.

CHP ve MHP kendi derdine düşmüş, gündemlerinde Suriye diye bir şey yok. Meydanı boş bulan AKP, Amerika’nın kışkırtması, Suudi parasının sıcaklığı ve Sünniliğin verdiği iman gücü ile Suriye’nin içini karıştırıyor.

NATO’nun kara gücüne Suriye’de yumuşak zemin hazırlıyor. Aslında İsrail’e cennet hazırlamanın peşinde.

Suriye’ye karşı müdahale hazırlığı birçok işaret ile birlikte başlamıştı.

İlk işaret, İngiliz ve Amerikan konsolosluk görevlileri Suriye Türkiye sınırında, incelemelerde bulunmuştu. O günlerde yaptıkları açıklamalarda, niçin bu incelemeye gerek duydunuz sorusuna, Suriye’de yaşayan gayri Müslimleri buradan nasıl tahliye ederiz cevabını vermişlerdi.

Bu gün Suriye’den gelen mültecilerin hemen tamamı Sünni Arap’tır.

Karıştırmada, zaten ellerinde bulunan ve esas kullandıkları tek kaldıraç Sünni Alevi çelişkisidir.

Amerikan güdümlü El Cezire, Suudi beslemesi Arap televizyonları bu kışkırtma işinde hava kuvvetleri rolünü oynamıştır. Bizim medya, bilhassa holding medyası ön almıştır. Esad’a kaşı kampanya açmışlardır. Hala sürdürüyorlar.

Suriye’den yalan ve çoğu Batı medyasından alınmış, düzmece televizyon görüntüleri, filmlerden alınmış görüntüler v.s.

CIA’nin artist kılıklı ajanı Anjelina Jule’nin mülteci çadırlarında ki şov’u.

Arkasından, İngiltere ve Fransa’nın Suriye’ye yaptırım için Birleşmiş Milletlere başvurusu, Amerika’nın kendi Senatosundan Esad ve altı yöneticisi için Suriye dışına çıkmama kararı vermesi.

Bunlara paralel olarak, Antakya’dan derlenen, Arapça bilen gizli servis elemanlarının Suriye içinde yürüttüğü faaliyetler. Ve bunların dünya basınında yazılması.

Tabii bu makale ve haberlerin hiç birisini holding medyası görmedi.

Niye Antakya?

Suriye’den gelenleri Antakya’da ve Altınözü’nde öyle bir yere yerleştirdiler ki, Alevi Sünni çatışması Türkiye’ye yayılsın.

Antakya’da Türk vatandaşı Arap Alevilerinin yanı başına, Arap Sünnileri yerleştirmek, Suriye’deki mezhep çatışmasını Türkiye’ye taşımak demektir.

Sizin anlayacağınız, AKP İsrail’in rahatı için elinden geleni yapıyor.

Yeri gelmişken söylemek lazım, Mavi Marmara gemisi Gazze’ye RTE’nin emri ile artık gitmeyecek. Tabi İsrail rahat etsin diye…

Kızılay çadırlarında barındırılan Sünni Araplara, dışarıdan ateş açılmış. Bunu sizce kim yapmış olabilir? Neden orada provokasyon çalışmaları var?

Suriye’den gelen yetkililer, çadırdaki mültecileri Suriye’ye gönderin dediler. Cevap Kızılay’dan geldi. Daha çok mülteciyi barındırabiliriz dedi. Kızılay bu çağrıyı yaparken, kimin sözcülüğünü yapmış oluyor dersiniz?

Anlayacağınız, birileri daha çok Sünni Arap’ın Türkiye’ye gelmesini istiyor. Tıpkı Saddam zamanında Kürtleri Amerikan ajanları ve Türk ajanları ile kışkırtıp, beş yüz bin Peşmerge’nin Türkiye’ye gelmesinde olduğu gibi.

Biliyorsunuz Peşmergelerin gelmesinin hitamında Çekiç Gücün Irak’a yerleştirilmesinde olduğu gibi. 36.Paralel v.s.

Mübarek sanki fotokopi kağıdı konmuş gibi.

Şimdilik, Suriye Türkiye savaşı medya düzeyinde sürdürülmektedir.

RTE daha ileri adımlar atacak ama Rusya’nın pozisyonu belli değil diyor. Yoksa Obama’nın bir dediğini iki eder mi?

Rusya ve Çin’in Suriye’ye müdahale konusunda, Batıya karşı kararlı tutum takınması, Batının işini şimdilik zora sokmuş gibi gözüküyor.

Bu yazı ve önümüzdeki kışı, Suriye’nin iç işlerini daha fazla karıştırmak için hazırlık aşaması olarak değerlendirecekler.

Hem Avrupa’nın uğraşması gereken Libya var. Yunanistan ve İspanya gibi sürprizler var.

2011 yılı Amerika için çok tehlikeli bir yıl olacak. 2008 yılında girdiği krizden çıkayım derken, yeniden daha şiddetli krize girdi.

Kendisinin Suriye savaşına ayıracağı mali kaynak yok. Suudi Arabistan’ı mali kaynak, Türkiye’yi de askeri kaynak olarak planlıyor.

Hazır RTE gibi bir eşbaşkan bulmuşken, bu fırsatı değerlendirmek onun için en akıllı bir yol olur.

Ama bu hesabı bozacak ikiden fazla unsur var.

Meclis dışı muhalefet. Yani Türk halkı. İkincisi Rusya ve İran’ın takındıkları tavır.

İran medyası, eğer Türkiye Suriye’ye müdahale ederse, Amerika’nın Türkiye’deki üslerini vururum, dedi. Biliyorsunuz böyle şeyler erken zamanda resmi ağızlardan söylenmez. Medyadan söylenilir. Tıpkı Amerika’nı yaptığı gibi.

Amerika, Suudi Arabistan ve İsrail arkamda diye böyle bir maceraya girmenin sonu ne olur bilinmez.

Dün Irak, Afganistan, Libya bugün Suriye, yarın Türkiye olmasın?

Suriye’deki dirlik, Türkiye’deki birliktir.
Bülent Esinoğlu Acikistihbarat